อยู่กับตนเอง

ความเจ็บป่วย ทำมห้ได้อยู่ใกล้ตนเองมากขึ้น

เมื่อเกิดความเหงา

ความเหงาเกิดจากความต้ององค์ประกอบ เช่น เพื่อน คนรู้ใจ สิ่งของ เป้าหมาย ผู้ที่อยู่กับบุญกับธรรม จะไม่ทุกข์ร้อนมากนัก เพราะรู้เท่าทันอารมณ์ความต้องการเหล่านี้ แล้วพิจารณาไปตามเหตุปัจจัยของอารมณ์ที่เกิด
แต่ผู้ที่ไม่เคยฝึกจิต ฝึกสมาธิกรรมฐาน ย่อมง่ายต่อการถูกความเหงากัดกิน

ใช้ชีวิตให้ช้าลง

ทุกๆ วัน เราเร่งรีบกันมาก ลองช้าลงนิด คิดมห้รอยคอบชัดเจน เผื่อจะรู้จะเห็นว่า เราลืม เราข้ามอะไรไปบ้าง

และการทำช้าๆ ก็เป็นการฝึกสมาธิแบบอานาปานสติ ลองดู